Geçenlerde ilginçtir, resmi bir dairede dilekçe yazarken farkettim, el yazısı yazmakta zorlanıyorum, tuhafıma gitti, sonra düşündükçe el yazısı gerektiren durumların ne kadar da azaldığını düşündüm.

SMS, e-mail, Word, Excel derken artık her şey için dijital imkanları kullanıyoruz, gitgide dijitalleşiyoruz…

Hatırlıyorum da öğrencilik yıllarımızda öğretmenimiz (o zamanlar ‘hoca’ denirdi!) bizden bir makale yazmamızı istediğinde ne kadar da zorlanırdık; Allahım! ‘Giriş’ ‘Gelişme’ ‘Sonuç’ arasında sıkışıp kalır, bir türlü bitiremezdik o yazıyı…ya da bitirir de nereye koyacağımızı bilemez, kimseye gösteremezdik.

ޞimdi bakıyorum yazmak, konuşmak kadar kolay geliyor; teknolojinin yaşamın içerisinde ‘farkındalık yaratmadan/ kendiliğinden’ olan ağırlığı ile bu yönümüz gelişti …’okur’ luğumuz artıyor mu bilmiyorum ama daha ‘yazar’ bir millet oluyoruz bu kesin.

Yazmak büyük rahatlık veriyor insana esasında, olanı biteni yazarak anlatmaya çalıştığınızda anlattığınız şey neyse, kafanızda yerli yerine oturmuş, çözümlenmeye hazır vaziyete gelmiş oluyor, bir tür terapi gibi…

Eminim herkes aşinadır, yazı yazarken artık ruh halinizi, ‘mood’ unuzu ifade etmenizi sağlayacak çeşitli simgeler var. Bu simgeler sayesinde yazınızın karşı tarafta yaratacağı etkiye ‘ayar’ yapmanız mümkün olabiliyor, milyonlarca alternatifi oluşan bu ikonları kullanarak mesajınızdaki mutlu komik XD ya da üzgün ruh hali durumunuzu karşı tarafa ifade edebiliyorsunuz.

Maili ya da mesajı büyük harflerle yazmak ‘bağırarak konuşmak’ anlamına geliyor mesela, böyle jargonlar oluştu.

İşte size en yaygın olarak kullanılan simgelerden örnekler:

Hoşunuza giden simgeleri siz de ekleyebilirsiniz…

Yazar Hakkında:  Nilgün Yılmaz